Strona główna / Wiedza / Polimocznik czysty a hybrydowy na dachach
Polimocznik czysty a hybrydowy na dachach

Czysty polimocznik i hybrydę należy traktować jako odrębne nazwy. Polyurea Rayston (czysty polimocznik) to czysty produkt natryskiwany na gorąco. Impermax Polyurea H (hybrydowy polimocznik natryskiwany na gorąco) to hybryda. Dlatego nie należy sprowadzać H, H Flex i Rayston do jednego ogólnego polimocznika.
Oznaczenia, które oddzielają czysty polimocznik od hybrydy
Polyurea Rayston posiada w Katalogu 2026 oznaczenia CE EN-1504-2, ETA ETAG005 16/0148, BBA 18/5582 oraz WRAS. Impermax Polyurea H posiada ETA 11/062. Impermax Polyurea H Flex posiada EAD-030675 21/0740 dla pomostów mostowych. Impermax Polyurea H Supreme oraz Impermax Cold Polyurea Supreme posiadają CE EN-1504-2.
Dachy lotnisk, dachy parkingów i dachy o ruchu pieszym mogą przewidywać więcej niż jedno z tych rozwiązań. Zestawieniem jest strona zastosowania. Polimocznik aplikowany na zimno (ETE 17/0509) to trzecia rodzina. Nie jest to materiał natryskiwany na gorąco. Nie jest to Impermax 1K. Należy stosować nazwę podaną na karcie.
Tam, gdzie katalog tak stanowi, nadal wymagane jest wykończenie odporne na UV. Rayston Fire E to membrana trybun, a nie uniwersalne wykończenie dachu. Ponadto zużycie należy odczytać z aktualnej karty technicznej, a następnie skorzystać z kalkulatora.
Jak zapisać obie nazwy
Najpierw należy zapisać nazwę handlową. Następnie w tym samym zdaniu zapisać typ chemiczny. Potem przywołać wyłącznie ten znak, który Katalog 2026 podaje przy tej nazwie.
Patrz Polyurea Rayston, Impermax Polyurea H, oraz dachy lotnisk.
Odnośnik zewnętrzny: BBA — British Board of Agrément.
Ogólny zapis polimocznika na rysunku nie jest specyfikacją. Należy zapisać nazwę handlową.
Dlatego źródłem proporcji mieszania, terminu nakładania kolejnej warstwy i zużycia pozostaje aktualna karta techniczna. Następnie kalkulator wylicza powierzchnię. Wymyślona tutaj wartość byłaby jednak błędem specyfikacji. Ponadto strona zastosowania stanowi zestawienie warstw. Najpierw należy nazwać ekspozycję. Następnie w tym samym zdaniu podać produkt handlowy i typ chemiczny. Potem otworzyć dokumenty. Wykończenie należy również utrzymać w tej samej klauzuli co warstwa zasadnicza. Próbka, kolor ani fotografia nie zastępują tego zdania.
Niniejsze notatki nie zastępują aktualnej karty technicznej TDS, karty charakterystyki SDS ani pisemnej specyfikacji. Wielkości opakowań, proporcje mieszania i zużycie w kg/m² należy odczytać z aktualnej karty, a następnie kalkulator.
