Katalog 2026 podaje Impermax Aqua i Impermax Aqua 2K do pomieszczeń mokrych i konstrukcji retencjonujących wodę. Polyurea Rayston (czysty polimocznik) posiada WRAS tam, gdzie ekspozycją jest woda pitna. Sformułowania dotyczące dachów retencyjnych występują w katalogu przy Impermax Cold Polyurea (ETE 17/0509).

Nie należy jednak przenosić deklaracji WRAS ani deklaracji dotyczącej zastoisk wody na membranę, której katalog tak nie oznacza. Impermax (jednoskładnikowy poliuretan utwardzany wilgocią, 1K PU) nie jest automatycznie wykładziną do zanurzenia. Ponadto fotografia zbiornika wodnego nie jest kartą dachową.

Jeżeli na dachu będzie zalegać woda, należy to zapisać w specyfikacji. Następnie należy wybrać stronę zastosowania odpowiadającą ekspozycji. Potem należy odczytać zużycie z aktualnej karty technicznej, a następnie skorzystać z kalkulatora.

Patrz wewnętrzne pomieszczenia mokre, stawy i sztuczne jeziora, oraz Polyurea Rayston. Dokumenty: /documents/.

Odnośnik zewnętrzny: CEN-CENELEC — rodzina EN 1504.

Dach całkowicie płaski bez tego zapisu nadal stwarza ryzyko zastoin wody. Ekspozycję należy zapisać przed nazwą produktu.

Dlatego źródłem proporcji mieszania, terminu nakładania kolejnej warstwy i zużycia pozostaje aktualna karta techniczna. Następnie kalkulator wylicza powierzchnię. Wymyślona tutaj wartość byłaby jednak błędem specyfikacji. Ponadto strona zastosowania stanowi zestawienie warstw. Najpierw należy nazwać ekspozycję. Następnie w tym samym zdaniu podać produkt handlowy i typ chemiczny. Potem otworzyć dokumenty. Wykończenie należy również utrzymać w tej samej klauzuli co warstwa zasadnicza. Próbka, kolor ani fotografia nie zastępują tego zdania.

Niniejsze notatki nie zastępują aktualnej karty technicznej TDS, karty charakterystyki SDS ani pisemnej specyfikacji. Wielkości opakowań, proporcje mieszania i zużycie w kg/m² należy odczytać z aktualnej karty, a następnie kalkulator.