Strona główna / Wiedza / Punkt rosy, wilgotność resztkowa, czas do nałożenia kolejnej warstwy
Punkt rosy, wilgotność resztkowa, czas do nałożenia kolejnej warstwy
Nakładanie warstwy należy wstrzymać, dopóki punkt rosy, wilgotność resztkowa i powietrze nie będą zgodne z metodą podaną w karcie technicznej. Aplikacje pogodowe nie są oknem aplikacyjnym. Dlatego zmiana robocza czeka na wartości pomierzone.
Punkt rosy i wilgotność resztkowa betonu
Wilgoć resztkowa w betonie jest powodem, dla którego Katalog 2026 wymienia Humidity Primer i Humidity Primer LV. Są to grunty epoksydowe na wilgoć resztkową, a nie na wodę zalegającą. Primer Epoxy 100 to inny grunt epoksydowy. Nie należy zamieniać tych nazw.
Odstęp przed nałożeniem kolejnej warstwy przypisany jest do wskazanej membrany i jej wykończenia. Colodur Eco (wykończenie alifatyczne), Floortop 1K oraz warstwy nawierzchniowe ProLine mają w aktualnej karcie własne okna czasowe. Rozdzielenie zestawu 2K nie jest odstępem. Nałożenie wałkiem kolejnej cienkiej powłoki na pęcherz również nie jest odstępem.
Niniejsza notatka nie podaje jednak tych wartości. Należy odczytać je z aktualnej karty technicznej, a następnie skorzystać z kalkulatora, jeżeli powierzchnia jest znana. Ponadto proporcje mieszania pozostają w karcie.
Co zapisuje projektant
Najpierw należy zapisać punkt rosy i graniczną wilgotność resztkową z karty technicznej. Następnie należy zapisać okno międzywarstwowe dla wykończenia. Dalej należy wskazać Primer Epoxy 100 lub Humidity Primer dokładnie tak, jak wymienia je katalog.
Patrz Humidity Primer, Primer Epoxy 100, dokumenty, oraz kalkulator.
Odnośnik zewnętrzny: EOTA.
Zmiana robocza, która pomija punkt rosy i wilgotność resztkową, wpisze pęcherz w kolejną warstwę. Wartości liczbowe należy pozostawić na aktualnej karcie.
Dlatego źródłem proporcji mieszania, terminu nakładania kolejnej warstwy i zużycia pozostaje aktualna karta techniczna. Następnie kalkulator wylicza powierzchnię. Wymyślona tutaj wartość byłaby jednak błędem specyfikacji. Ponadto strona zastosowania stanowi zestawienie warstw. Najpierw należy nazwać ekspozycję. Następnie w tym samym zdaniu podać produkt handlowy i typ chemiczny. Potem otworzyć dokumenty. Wykończenie należy również utrzymać w tej samej klauzuli co warstwa zasadnicza. Próbka, kolor ani fotografia nie zastępują tego zdania.
Niniejsze notatki nie zastępują aktualnej karty technicznej TDS, karty charakterystyki SDS ani pisemnej specyfikacji. Wielkości opakowań, proporcje mieszania i zużycie w kg/m² należy odczytać z aktualnej karty, a następnie kalkulator.